Broer en zus Stone worden geboren Australië. Ze groeien op in Sidney en krijgen muziek van huis uit mee. Vader Stone zingt en speelt gitaar in een coverband. Of dit de aanleiding is voor het tweetal om een aantal nummers op te nemen durf ik niet te zeggen, maar het zal zeker van invloed zijn geweest. Angus en Julia besluiten samen een EP op te nemen en vrij snel daarna volgt een tweede. In 2006 vertrekken ze naar Londen. Ze worden daar ontdekt en hun eerste album komt in 2007 uit. Een tour door Europa volgt. In 2010 wordt het tweede album uitgebracht. Down the way. Dat is ook het eerste album wat ik kocht van hen. Dit op aanraden van mijn dichtende voorbeeld Nico Dijkshoorn. Hij tipte via twitter dat “men” het nummer ‘and the boys’ eens zou moeten luisteren..dus ik luisteren..en kippenvel krijgen. Ik word wel eens geraakt door muziek, maar zelden raar ik geëmotioneerd door muziek. And the boys deed dat wel.Nu ben ik iemand van de muziek en interesseert mij een videoclip over het algemeen vrij weinig, maar de clips van Angus en Julia boeien mij wel. Ik vind ze erg mooi in elkaar zitten en goed doordacht. Het leukste vind ik daarbij nog wel dat ze ook geregisseerd worden door henzelf. Zo kun je in mijn ogen het beste overdragen wat je voor ogen had met een nummer. Een regisseur creëert natuurlijk ook een mooie setting, maar dit vind ik wel bijzonder. Soms moet je wel even zoeken naar de thematiek, maar juist dit intrigeert me.
Het is een ongelooflijk bijzonder koppel bij elkaar. Sommigen zeggen zelfs dat er meer achter zit dan alleen broeder en zusterliefde, maar dat vind ik erg ver gezocht. De harmonie in hun samenzang is enorm, ze zijn geweldig goed op elkaar ingespeeld en dat hoor je ook live. Elf juli staan ze in Nederland, in het Openluchttheater Caprera in Bloemendaal. Mocht je tijd hebben, en ook wat geld over want het kost een euro of zesentwintig, ga daar dan zeker heen. De setting is briljant.
Het enige waar je, je aan zou kunnen storen is het accent in sommige nummers. Ik vind het juist wat toevoegen, dus mij hoor je niet klagen, maar ik kan me voorstellen dat het niet voor iedereen hetzelfde voelt.
Zoals je gewend bent de links:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten